Carte Blanche vum Anne-Marie HanffDe Beruff vun der Infirmière

Dir denkt, Dir wësst wat de Beruff vun enger Infirmière ausmécht? D'Anne-Marie Hanff, selwer Infirmière, hëlt Iech mat op eng Rees an Dir wäert erstaunt sinn, wéi vill Saachen eng Infirmière mécht, déi Dir op den éischte Bléck net gesitt.

Matdeelungen, déi erkläre wat Infirmièrë wierklech maachen a firwat sech Investitiounen an d'Fleege lounen, ginn et seelen. Fleegepersonal gëtt dacks mat Aussoe konfrontéiert ewéi „An der Fleege schaffen, dat kéint ech net! Awer Respekt dofir, dass du dat méchs…“.

Ech wëll net méi fir mäi Beruff bematleet ginn, an hu mir folgend Fro gestallt: Wéi kann ech der Ëffentlechkeet an den Nolauschterer eng Virstellung dovunner ginn, wat et wierklech bedeit an der Fleege täteg ze sinn, dass Fleege méi ass ewéi Ausscheedungen, Sprëtzen, Verbänn, Bluttdrock moossen an Iesse reechen? Duerch eng Anekdot vun menger Aarbecht als Infirmière op enger Palliativstatioun probéieren ech, iech mäin Beruff also méi no ze bréngen.

Anekdot
Si spillt un engem stralenden Ouschtersonndeg. Déi éischt Blumme bléien, d'Statiounskaz streckt sech an der Sonn a matzendran ass d‘Mme S., déi zanter enger Woch bei eis ass. D’Mme S. leit un engem onheelbare Mokriibs, ass nach zimlech jonk, bestuet an huet zwee Kanner. Zanter Wochen zwéngt si sech, hirer Famill zu Léift zum iessen, fir net weider u Gewiicht ze verléieren an net nach méi schwaach ze ginn. Fir dem Statiounsgeroch entgéintzewierken an Erënnerungen un eng schéin Zäit oder un eng Plaz, wou ee sech gebuerge fillt ze erwächen, bake mir fir Ouschteren en Heefezopf. Um Statiounsgank richt et also no frësch gebaaktem Zopf ... an dem Geméisgratin, deen d’Kächin zoubereet huet. Beim Opmaache vun der Dier bemierken ech, wéi d’Patientin schnuppert a froen, ob ech d’Dier e Spléck wäit oploosse soll, soudass de Geroch weider an d’Zëmmer stréimt. Si mengt: „Oh jo w.e.g., dat richt jo gutt!“.

An der Kichen zeréck hëlt d’Kächin grad de Gratin, deen nach dämpt, aus dem Uewen. D’Mme S. huet keen Iesse bestallt, si wollt nëmmen Zwiback iessen. Trotzdeem entscheeden ech mech dozou, hir e bësse vum Gratin unzebidden. Ech hat hir virun 30 Minutten e Medikament géint d’Iwwelzegkeet ginn, soudass d’Wierkung vum Medikament zur Iessenszäit antrëtt, mam Zil, dass der Mme S. doduerch d’Iessen erëm e bësse méi Freed mécht. Zanter hirem Openthalt op der Statioun hunn ech gemierkt, dass d’Mme S. sech freet, wann d’Statiounskaz bei si an d’Zëmmer kënnt. Sëtzt des bis op hirer Decken, beweegt d’Patientin sech kaum, fir se nëmmen net ze verjoen.

A Begleedung vun der Kaz versécheren ech hir, dass et keng Schan ass, wa si de Gratin net ganz ësst. „Dir kënnt och einfach nëmme genësserlech dru richen“. Op kee Fall wëll ech, dass d’Mme S. de Gratin elo ësst, fir mir e Gefalen ze maachen. A kuckt do, wou ech zeréckkommen, fannen ech eng eidel Schossel. D’Mme S. sëtzt am Bett a krault eis Kaz. Mir war bewosst, dass d’Mme S. während dem Owesiessen kee Besuch hat. Si huet de Gratin wuel selwer giess.

D’Freed, d’Iessen zanter laangem nees ze genéissen, liesen ech hir direkt un hirem stralende Gesicht of. Si schwäermt vum Geschmaach no Wäin, Zwiwwelen, Botter, Poretten,...  „De Gratin huet wuel sou gutt geschmaacht wéi e richt?“ froen ech virsiichteg a virwëtzeg zu gläich. Si ass hellwaakreg: „Dat war eng richteg Geschmaachsexplosioun!“ Vun dem schéinen Erliefnis schwätzt si nach Deeg laang an ech denken och dacks un déi gelonge Fleege zeréck. Do hat ech wuel eng gutt Nues!
Schluss


Och dat gehéiert zum Beruff vun der Infirmière a mécht en esou eenzegaarteg. Eng gutt Fleege ass komplex, a wéi Dir sécher eraushéieren hutt, ass et dobäi ëm wäit méi gaangen ewéi e Plateau an d'Zëmmer ze stellen an e Medikament ze ginn. D'Detailer zielen.

Är Commentairen - Netikett


D'Commentairë gi gelueden, ee Moment w.e.g.!
Sollte se net geluede ginn, hutt der wahrscheinlech een AdBlocker lafen, dee se blockéiert. Dir misst en da sou astellen, dass en eisen Site net méi komplett blockéiert.