Zu Glasgow hunn se séch getraff,

hu vill geschnësst, a gett gebafft,

eraus koum, wat mer eis erhofft,

dat heescht: En décke Koup waarm Loft.

Déi wor, wéi kann et aanescht sinn

entwach

aus dem vichten an hënneschte Lach

wéi et di einfach Leit verstinn!

Si wollten d’Äerd,

an d’Mënschheet retten,

siéf et zu Pärd

oder a Guetten,

de Pobst gouf och nawell säi Seegen

dofir brauch keen séch op ze reegen.

Mee wat een do konkreet muss maachen,

si  Saachen

déi s’äis net gäre soen:

Mir kéinten ons bekloen,

well mir dee ganze Remmi-Demmi,

dee Luxus an dee Schickimicki,

dat wëllt Gefier,

dat geckégt Fléien,

dat Geldverdéngen,

Schwindlen ,Léien

gréisstendeels da misste loossen,

et un de Méigléchkeete moossen

déi ons d’Natur huet kënne ginn:

Da kéim och Besseres op d’Schinn!

Kee Véih zillen

kee Fleesch iéssen,

keen Uelég bueren,

kee Kuelewullen,

kèng Déiren,

Planzen a Vullen

zerstéiren,

keen Äis -a- Waasser -Iwwergoen

kèng Mënsche futtischloen!

Si hunn séch Ziler och gesat

vu wivill Grad ee muss erréchen,

an hu versprach, ouns ze erbleechen,

dass si séch géifen drunn.

Si haaten deemols scho gelunn,

a gëscht wéi haut, dir wärt gesinn:

Déi séch un hirt Verspriéchen halen,

wärten alt nees op d’Schnëss da falen.

Well déi di nach net bremsen dinn

Wéi ëmmer d’Profiteure sinn.

“Shame on you”!

P.S.

Een Här,hién ass nach net ganz fou,

huet mam Atom nees rendez-vous.

Wié weess, wat mat sénger Kärebritt

no honnert Joer ass geschitt,

an ob déi nuklearesch Reschter

net eemol d’ganzég Äerd verpäschten?

Ob se net d’Planzen all vergëften,

de Buedem gutt mat Strahle mëschten?

Wann d’Leit Geméis dann iéssen déiten

fir op ee verspéiten

rendez-vous ze goen,

da bräichte si séch net ze ploen

fir nach d’Elektresch an ze riichten:

Si géife selwer dann wuel liichten?