Vum Norde bis an de SüdenOuni Schong duerch d'Land

Michèle Schons
De Frank Jester ass e Mann, deen ee relativ séier erkennt. Net well hien eng speziell Jackett unhuet oder e groussen Rucksak dréit. Mee well eppes feelt. Seng Schong.
© Frank Jester

Virlescht Woch ass en duerch Lëtzebuerg gaangen – buerbes an ouni Suen. Seng Missioun: vum nërdlechste Punkt vum Land bis bei de südlechste Punkt. Fir hien ass esou eng Wanderung näischt Neies. Hie geet zanter Jore laang Strecken ouni Schong:

Also ich bin jedesmal erstaunt, dass ich jetzt über meine ganzen Barfusstouren keine Blasen mehr an den Füssen bekomme, das hatte ich aber befürchtet wenn man so strapaziert die Füsse beansprucht, aber es war nicht der Fall. Natürlich durch die Schotterwege, die ich in Luxemburg hatte - wobei Luxemburg wunderschön glatte alsphaltierte Bürgersteige hat, sehr glatte Strassen - gab es aber naturlich auch durch die Wälder hindurch viel Schotterweg mit vielen spitzen Steinen. Und wenn man das mal einen halben, dreiviertel Tag lang gemacht hat, dann fühlen sich die Füsse an wie ausgepeitscht oder wie gesteinigt, das haben die schon gemerkt.

Mee dës Kéier ass d'Land e bëssen anescht. Lëtzebuerg ass kleng – zumindest am Verglach mat deene grousse Strecken, déi hie soss zeréckleet.

Ohne großes Gepäck und Schlaf durch die Gegend zu gehen, hatte den Hintergrund, dass ich Nachts durchgehen wollte. Ich wollte ja nicht schlafen. Natürlich war ich immer mal ein bisschen müde und habe mich auf eine Holzbank gelegt und mal eine Stunde geschlafen, bis mir so kalt wurde, dass ich weitergehen musste um mich aufzewärmen. Aber das war der Hintergrund - es sollte keine Schlafwanderaktion werden, sondern eine Durchgehaktion. Das ist auch soweit gelungen.

Dofir geet et bei dëser Tour och net nëmmen ëm d'Kilometer. Et geet ëm d'Leit, déi hien ënnerwee begéint. An ëm d'Fro: Wat geschitt, wann een duerch e Land geet, ouni Suen an ouni Transportmëttel?

Ein Credo ist - und das habe ich mir zur Angewonheit gemacht, ohne Geld durch Länder zu gehen, um einfach zu zeigen, dass die Menschen sehr gastfreundlich sind und man nicht annimmt dass die Leute alleine sind und nur an sich denken, das stimmt überhaupt nicht. Die Leute sind sehr Gastfreundlich und auch in Luxemburg sind die so hilfsbereit und nett. Wenn ich nach einem Schluck Wasser für meine Flasche fragte, dann bekam ich auch einen Apfel, oder Orangen. In einem Restaurant, wo ich auf Toilette war, wurde ich gefragt, ob ich nicht auch was zu Essen haben möchte. Es war warm, ich hatte auch viel Durst, musste also öfters mal nach Wasser fragen, aber ich bin überwältigt gewesen von der Gastfreundschaft der Luxemburger.

Déi zweet Erausfuerderung ass also op d'mannst esou interessant wéi déi éischt. Domat gëtt aus enger Wanderung och eng sozial Rees. De Frank Jester weist net nëmmen, datt ee buerbes duerch Lëtzebuerg goe kann. Hie weist och, datt ee sech heiansdo bewosst aus senger Komfortzon erausbeweege soll. D'Schong aus. Den Handy vläicht och emol an der Täsch loossen. Ëmmer mam nächste Schrëtt virun den Aen.

Back to Top
CIM LOGO